blog.macie3k.info

Program:

8 CZERWCA
* Wernisaż wystawy fotografii „Historia zaczęła się w Połocku”
* Wieczór białoruskich Bardów (Andrej Mielnikaŭ, Źmicier Bartosik, Viktar Šałkievič)

9 CZERWCA
* Seminarium - prezentacja pisma Naša Niva, prowadzenie - Pavał Mažejka
* Koncert zespołu Pete Paff (lounge folk)
* Wieczór literacki (Andrej Chadanovič, Uładzimier Arłoŭ, Jan Maksymiuk, Lavon Barščeŭski)

10 CZERWCA
* Seminarium - spotkanie z Kapelą Alesia Łosia poświęcone tradycyjnej muzyce białoruskiej.
* Dyskusja panelowa - tradycja i nowoczesność – o miejscu Białorusi i kultury białoruskiej w Europie (Jan Maksymiuk, Lavon Barščeŭski, Kazimierz Michał Ujazdowski, Andrej Chadanovič, Illa Hłyboŭski, Dźmitry Hurnievič)
* Koncert - kapela Alesia Łosia - muzyka tradycyjna, obrzędowa, kanty końca XVII wieku, muzyka do tańca XIX i początku XX wieku.
* Koncert - Partyzanskaja Škoła (projekt muzyczny uczniów podziemnego mińskiego liceum)

11 CZERWCA
* Documenta - Prezentacja filmów dokumentalnych zrealizowanych przez TVP (prowadzenie - Agnieszka Romaszewska)
* Guda - koncert muzyki dawnej
* Koncert Zespołu Troica Etno Trio

Szczegóły co gdzie kiedy na stronie organizatora Festiwalu - Kolegium Europy Wschodniej

Zapraszam :)

Posłalibyście dzieci do czegos takiego :D ?

...winylowych ;)

Eksponat wrocławskiego Muzeum Poczty i Telekomunikacji, niestety nie zapisałem daty produkcji.

Zawsze przy okazji rozmaitych manif odnoszę wrażenie, że służą one głównie temu, by rozmaite organizacje mogły zbić na nich polityczny tudzież inny niematerialny kapitał. Nie inaczej było i teraz, niestety. Przeszkadzały mi hasła wybiegające daleko poza tematykę ministerialno-giertychową, ale nie da się ukryć, że Minister Giertych jest tworem chorej sytuacji gdzieś-tam na górze i bez zmiany jej nie da się zmienić jego.

Absolutnie najlepszym transparentem okazał się ten, zbierając aplauz nawet u gromadki starszych pań. Niestety potem chłopaków dorwała Władza i czeka ich przygoda w sądzie grodzkim.

Niosąca kaganiec oświaty manifa - po wysłuchaniu płomiennej przemowy - wyruszyła spod pręgierza, następnie okrążyła Rynek by zejść do podziemia i skończyć się na Świdnickiej, przy kościele świętej Doroty.

Jeśli ktoś tam był i chce się znaleźć, albo po prostu pooglądać więcej zdjęć - myk.

Tak wyglądało wejście do klubu studenckiego Alibi, w którym odbywał się koncert bitelsów muzyki disco-polo, absolutnej legendy wioskowych potańcówek - zespołu Boys. Dodam, że jest to już jakieś 15 minut po rozpoczęciu imprezy, czyli w środku na pewno były już nieprzebrane tłumy, zwłaszcza że sporo ludzi doszedłszy już do drzwi rezygnowało z wejścia. Koncert odbywał się w ramach wrocławskich Juvenaliów.

Zapotrzebowanie na koncerty disco-polo wśród studentów zaskoczyło wszystkich ;-)

Przeszedłem się przez mało ucywilizowane tereny w centrum Wrocka. Zaczynają mnie ciągnąć takie zagubione wśród rozsypujących się budynków, nieczynnych torów i zarośniętych ścieżek miejsca. Mają swój niewątpliwy urok, a poza tym - wszystko inne w tym mieście już widziałem :-)


Kładka nad torami, widać ją na mapce, niestety zamknięta.


W oddali, wśród odrapanych budynków i zardzewiałego żelastwa jakieś nowe tałatajstwa stoją. „PolZug” - pierwsze słyszę.


Peron nieużywanej od lat stacji przeładunkowej.


Na tejże stacji.


Szkoda że PKP tak strzeże swych terenów...


Prawdziwy potwór :-)


A to już koniec przechadzki, pod wiaduktem na ulicy Dyrekcyjnej.

We Wrocławiu wciąż jeszcze można znaleźć powojenne ruiny. I to prawie w centum miasta!

Fascynujące :-)

Tak oto dowiedzieliśmy się, że dwudziestopierwszowieczne drogi mają wyższy priorytet od kilkusetletnich, schowanych głęboko pod ziemią zabytków. Noż kurwa...

Pobiliśmy :) Oficjalnie "Hey Joe" zagrało 1581 osób z całej Polski, oraz goście z zagranicy. Poprzedni rekord należał do Amerykanów, których było 1556. Fakt, instrumenty raczej kiepsko stroiły, ale raz - prawie nie było słychać, dwa - to nie miało znaczenia. Granie w takiej imprezie jest niesamowite. Mógłbym tu coś napisać o jednoczeniu pokoleń i tym podobne bzdety, ale nie lubię patosu, więc sobie daruję :)

Potem były koncerty - Hiram Bullock, Leszek Cichoński, Clas Yngstrom gdzieś-tam mi przemknęły, bo nie znam specjalnie tych wykonawców. Czekałem na formację „Jan Borysewicz Group”, a na scenie pojawił się „najzwyklejszy” Jan Bo w składzie Borysewicz, Pilichowski, Jabłoński. Niestety, to co pokazali było tak żenujące, że słów brak. Borysewicz nie pamiętał tekstów, zespół był totalnie niezgrany, gubili frazy, zapominali, co mają grać, kończyli utwory w środku i zaczynali od środka. „Buntownika” zagrali na dwa razy. Borysewicz się nawet nie przywitał, nie usprawiedliwił takiej a nie innej formy, jedyne co powiedział to „dzięki” na końcu koncertu. Jedyne dwa jasne punkty ich występu to „Little wing” i „Sunshine of your love” zaśpiewane przez jakiegoś wrocławskiego wokalistę, którego z nazwiska niestety nie znam.

I na końcu - Perfect. Wielki zespół. Może i płyty zaczynają powoli słabnąć. Może i Markowski zaczyna wyglądać jak karykatura. Ale na scenie są świetni. Kontakt Markowskiego z publicznością, gitarowe dialogi Krzaklewskiego i Kozakiewicza, aparycja tego drugiego ;) , niesamowite rytmy Szkudelskiego - to wszystko składa się na rewelacyjną całość. Duży plus za dwie niespodzianki - „Bujanie w obłokach” i „Nie patrz jak ja tańczę”.